[ شبهه هشتم : نامرئى بودن حضرت در سرداب ] 8 صبيحة بدان شبههء هشتم مخالفين دربارهء وجود مقدّس امام عصر و ناموس دهر - عجّل اللّه فرجه الشريف - اين است كه چگونه مىشود مهدى موعود در طول اين مدّت در سرداب باشد و با وجود اجتماع شرايط رؤيت ، مريى نشود ؟ از گنجى شافعى ظاهر مىشود كه اين نسبت نزد علماى ايشان مسلّم است ، بلكه از ذهبى در تاريخ الاسلام چنين معلوم مىشود كه اماميّه اعتراف دارند هيچ‌كس مهدى موعود را نديده ؛ چنان‌كه سابقا اشاره‌اى به عبارتش نموديم كه گفته : « و هم أي الرّافضة يدّعون بقائه في السّرداب من أربعمائة سنة و خمسين سنة و أنّه صاحب الزّمان و أنّه حيّ يعلم علم الأوّلين و الآخرين و يعترفون أنّه لم يره أحد » . بالجمله اصل شبههء ايشان اين است كه بعيد است حضرت مهدى موعود در طول مدّت عمرش ديده نشود ، با آن‌كه از اجسام است و با اجتماع شرايط رؤيت ، جسم بايد مرئى شود حال آن‌كه تا به حال كسى آن جناب را نديده ؛ چه در سرداب چه در مكان‌هاى ديگر . [ ردّ بر شبهه ] جواب اين شبهه و استبعاد ، بر چند وجه است : وجه اوّل : اين شبهه بنابر مذهب سواد اعظم ايشان - كه الحال مذهب مستقرّ آن‌ها در آن شده كه اشعريّه‌اند - بىجا و بىموقع است ، زيرا ايشان در مقام بيان قدرت الهى برتر و بالاتر از اين‌ها را از تأثير نداشتن هيچ سبب و مؤثّرى جز اراده و مشيّت حضرت بارى تعالى مىگويند كه جايز است كوه‌هاى بلندى پيش روى ما باشد كه ارتفاع آن از زمين تا آسمان باشد و آن به رنگ‌هاى گوناگون متلألأ باشد ، حاجبى ميان ما و آن‌ها نباشد ، نور خورشيد بر آن‌ها تابيده باشد و آن‌ها به سبب تابش شعاع آفتاب درخشنده باشند ، چشم و صاحب چشم هم ، سالم و عيب و آفتى در آن نباشد و ميان او